തോന്ന്യാക്ഷരങ്ങള്‍

മഴയില്‍...

2011-11-28T21:25:00.000-08:00

അഭിനിവേശത്തിന്റെ
വ്യാകരണമാണ്
മഴ.
അധിനിവേശത്തിന്റെ
ശേഷിപ്പാണ്
മഴ
മോഹങ്ങളുടെ
വ്യാകരണത്തെറ്റാണ്
മഴ.
മോഹഭംഗങ്ങളുടെ
കണ്ണീരുപ്പാണ്
മഴ.
പുരുഷഗന്ധമുള്ള മഴയില്‍
ഞാന്‍ സദാചാരങ്ങള്‍ മറന്നു.

നീ

2011-11-28T20:32:00.000-08:00

കണ്ണുനീരാണ് -
ഞരമ്പിലോടുന്ന
ചുവന്ന വെള്ളം
രക്തമാണ്-
എന്‍റെ കണ്ണില്‍ നിന്ന്
നിന്നിലേക്കിറ്റുന്ന ,
നോവിന്‍റെ ജലം
ഞാന്‍ നേടിയതും
നഷ്ടമായതും
നീ.

മരണം

2011-03-31T05:21:00.000-07:00

ഇടമുറിയാതെന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി,
ഒളി കണ്ണാലെന്നെ മോഹിപ്പിച്ച്,
നീ ,
എനിക്ക് മുന്‍പേയുണ്ട്.
പിന്‍വിളി നാവിലുണ്ടെനിക്ക്.
എന്നിട്ടും,
അരിച്ചു കയറിയ നിശബ്ദത
നിന്‍റെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച്,
ഇടവഴി കേറി ,
ഞാന്‍ പാത മാറ്റുമ്പോഴും,
നീ ,
എനിക്ക് മുന്‍പിലുണ്ട്.
തോല്‍വിയുടെ മുഖപടവുമായി
വീണ്ടും,
ഞാന്‍ നിനക്ക് പിന്നാലെ....
ഇടയ്ക് മോഹിച്ച്...
മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ ,
ഭയന്ന്...
അതുമല്ലാത്തപ്പോള്‍,
സമരസത്തില്‍,
ഞാന്‍ നിന്‍റെ തൊട്ടുപിന്നാലെയുണ്ട്.
ഒരുവേള,
നീ എന്‍റെ കൈ പിടിക്കാനും,
മറ്റു പലപ്പോള്‍,
സ്വയംവരം കൊതിച്ചും,
ചില നേരം,
നിന്നില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനും,
മോഹപ്പെട്ട് ,
ഞാന്‍.
എന്നിട്ടും എനിക്കറിവുണ്ട് ,
ഒരു സ്വപ്നത്തില്‍,
ഒരു ഉറക്കത്തില്‍,
ഒരു നിശാബാന്ധവത്തില്‍,
ഞാന്‍ നിന്റെത് (നീ എന്റെതോ?)
മാത്രമാകുമെന്ന്...

ശേഷിപ്പ്

2011-01-05T01:44:00.000-08:00

ഒരു രാവിനപ്പുറമിപ്പുറം-

നീയും ഞാനുമായന്നാണ്,

മഴ പെയ്തു വീണത്‌..

തോരാത്ത മഴ....

തെയ്യക്കോലങ്ങള്‍

തിറകെട്ടിയാടിത്തിമിര്‍ത്തു.

തീക്കനലുകള്‍ക്കു മേലെ,

പ്രണയത്തിന്‍റെ ഉള്ളംകാലുവെന്തു ഞാന്‍ ,

മഴയെ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു.

നീ തുണയാവുക.

എന്‍റെ നിസ്സഹായമായ ,

പ്രണയാതുരതകള്‍ക്ക്

നീ കാവലാളാവുക.

നെഞ്ചില്‍ കുറുകുന്ന ,

സ്നേഹത്തിന്‍റെ പ്രാവുകളെ,

എനിക്കായി നല്‍കുക.

എഴുതിയൊഴുകിയ,

വാക്കുകളില്‍ ,ഞാനില്ല.

എഴുതാനിരിക്കുന്ന ,

കവിതകളില്‍,എനിക്ക് രൂപമില്ല.

നീ എനിക്കാരാണ്?!

കഴുകിയിട്ടൊരു,

തെയ്യത്തറയ്ക്കുമേല്‍

കാമം പെയ്തൊഴിയുന്നൊരു-

മഴക്കാറിനപ്പുറം,

എനിക്കെന്താണ് ആയുസ്സ്,

എവിടെയാണ് മോക്ഷം!

നേര്‍വഴികള്‍ ,

നിനക്കായി കാത്തുവച്ചു,

കാത്തിരിക്കേണ്ടവള്,ഞാന്‍ .

ഞാനോ,

നിരാലംബമായൊരു,

പ്രണയചുംബനവുമായി,

നിനക്കുമേല്‍,

പെയ്തു വീഴുന്നു.

വിശുദ്ധ പുസ്തകങ്ങളില്‍,

നെറ്റിത്തടമമര്‍ത്തി,

ഞാന്‍ ,നിന്നോട്,

മാപ്പിരക്കുന്നു....

ശാപം

2011-01-05T00:54:00.000-08:00

ഒരിക്കല്‍

നീ പുറകോട്ടു നടക്കും

പിന്നിട്ട വഴിയടയാളങ്ങളെ

മനസ്സിരുത്തി

നീ പിന്നോട്ട്...

യാത്രയോടുക്കം,

ഒരു കല്‍പ്രതിമയില്‍

നീയുടക്കും...

എവിടെവച്ചാണ്

ഞാനുറഞ്ഞു പോയതെന്ന്

ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍

നീ പരതും .......

മായ്ചെഴുതാമായിരുന്ന

വരികള്‍

ഏതു താളിലാണ്

മറന്നു വച്ചതെന്ന്

നീ ആകുലപ്പെടും.

നിരാശനായി നിനക്ക്

മുന്നോട്ടു നടക്കാം

ഘടികാരത്തിന്റെ

സൂചികള്‍ തിരിച്ച് വച്ച്,

ധൃതിയില്‍ മുന്നോട്ട് ......

പിന്‍മടക്കം

2010-03-18T04:44:00.000-07:00

പകലിന്‍റെയാകാശമിന്നു നീ ആര്‍ദ്രനായ് -
സ്നേഹത്തിനമൃതമായ് നല്കിയെന്നാകിലും,
രാവിന്‍റെ പാതിയിലെപ്പോഴോ-
വാക്കുകള്‍ രാകിമിനുക്കി നീ,
എന്നെ മുറിയ്ക്കുവാന്‍.
മതിമറന്നെപ്പോഴും സ്നേഹിച്ചുപോയതാ-
ണെന്‍റെമേല്‍ ചാര്‍ത്തിയ കുറ്റമേന്നാകിലും,
സ്നേഹിച്ചുപോയി ഞാ-
നെന്‍റെ ഹൃദയത്തി-
ലിറ്റിടം ബാക്കിവയ്ക്കാതെന്നറിയ നീ .
ഉള്‍വലിയുന്നു ഞാന്‍ കൃഷ്ണാ,നിന്‍ ജീവിത-
പ്പാതയിലേറ്റൊരു കാരമുള്ളാവാതെ.
രാധയാകില്ല ഞാന്‍ രുഗ്മിണിയാവില്ല,
പാടിപ്പതിഞ്ഞൊരു ഗോപികയാവില്ല.
എന്നെ മറന്നു ഞാന്‍ തേടിയലഞ്ഞോരാം-
പ്രണയത്തിനക്കരെ കാത്തുനിന്നില്ല നീ .
ഭാരം ചുമക്കുവാന്‍ വയ്യെന്നു നീയെന്‍റെ-
ഹൃദയം മുറിച്ചു തകര്‍ത്തു ചൊല്ലീടവേ ,
പിന്തിരിഞ്ഞിടാമെന്നേക്കുമായി ഞാ-
നെന്‍ കഥയിലെ സ്നേഹമാറാപ്പുമായ്.
ഇല്ല,നിനക്കായി ബാക്കിവയ്ക്കില്ല ഞാന്‍ ,
പ്രണയത്തിന്‍ കാകോളമെന്നറിഞ്ഞീടുക .
ഞാനൊരുക്കിയീ തീച്ചൂളയില്‍നിന്നു-
ഫീനിക്സിനേപ്പോല്‍ പറന്നുയര്‍ന്നീടുക .
ലാഘവത്തോടെ നീ മായ്ച്ചുകളയുക,
എന്‍ നിയോഗത്തിന്‍റെ വര്‍ണചിത്രങ്ങളെ .
തിരിഞ്ഞു നടക്കാം നിനക്കിനി -
യെന്‍ ഭൂമി,വിണ്ടുകീറുന്നതു കാണാതിരിക്കുവാന്‍.
ഇനിയെന്‍റെ ജീവിതവീഥിയിലൊരുനാളും,
കാണാതിരിക്കട്ടെ സ്നേഹപ്പകിടകള്‍ .
കണക്കും കളികളുമെന്നും പിഴച്ചിടും-
എന്‍ ജന്മമിവിടെയൊടുങ്ങട്ടെ വ്യര്‍ത്ഥമായ് .

2010-03-13T07:52:00.001-08:00

ഇരിപ്പിടമില്ലാത്തവള്‍്

2010-03-13T07:19:00.000-08:00

ഇവള്‍ തിരസ്കൃതയാണ്....
സ്നേഹത്തിന്‍റെ ശാട്യങ്ങളില്‍ തോറ്റുപോയവള്‍.
നാവില്‍ പിന്‍വിളികളില്ലാത്തവള്‍
പരാദജീവിയായവള്‍.
അഭിമാന ബോധമില്ലാതെ -
ഏറെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കണ്ടുകൂട്ടിയവള്‍.
വൃശ്ചിക ത്തിന്‍റെ കാറ്റു വീശുമ്പോള്‍ ,
മനുഷ്യപുത്രന്‍ അനുഗ്രഹങ്ങളുമായി ,
വന്നെത്തുമെന്നും,
വസന്തങ്ങള്‍ ജീവിതമാകുമെന്നും ,
ഇവള്‍ കിനാവ്‌ കണ്ടു.
വീരപ്പഴശ്ശിയുടെ നാട്ടില്‍ നിന്നും,
ചെമ്പന്‍കുതിരപ്പുറത്തെറീ -
അവന്‍ വരുമെന്നും സ്വപ്നം കണ്ടു.
താരാട്ട് മൂളാനായി ,ഇവള്‍-
നീലാംബരിയെ സാധകം ചെയ്തു.
ഇടിമുഴക്കം പോലെ,
നിരാസത്തിന്‍റെ ഗര്‍ജ്ജനം.
ഇവള്‍ നക്ഷത്രങ്ങളോട് യാചിച്ചു,
മരിച്ചവന് പകരമാകാമെന്ന്....
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ കേള്‍വി കൊണ്ടില്ല.
ഒടുവില്‍ ,
ഇത്തിള്‍ ക്കണ്ണി യുടെ ഏഴാം ജന്മത്തിലേക്ക് -
ഇവള്‍ ഉള്‍വലിയുന്നു...
ഇരിപ്പിടമില്ലാത്തവള്‍്.

ആകാശം

2010-03-10T03:31:00.000-08:00

ആകാശം ഒരു സ്വപ്നമാണ്.
കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ മീതെ പടര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന,
ഒരു സ്വപ്നം.
സത്യത്തിനും അസത്യത്തിനുമിടയില്‍ ,
പതുങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന ഒന്ന്.
ഇളം നീലനിറമുള്ള കനവുകള്‍ ,
വിതച്ചിടുന്ന ഒരു സാങ്കല്‍പ്പികം.
വെള്ളി മേഘങ്ങളുടെ മായക്കാഴ്ചകള്‍ കാട്ടി,
കാര്‍മേഘങ്ങളുടെ അശാന്തി നിറച്ച്,
കിനാവുകളുടെ കുളിരുമഴപെയ്യിക്കുന്ന ഒന്ന്.
ആകാശം ഒരു വിശ്വാസമാണ്.
കാത്തു രക്ഷിക്കുന്ന മേല്‍ക്കൂര പോലെ.
ദൈവങ്ങളിരിക്കുന്ന സവിധം പോലെ,
രാത്രിയാകാശം കാല്പ്പനികമാണ്.
കണ്ണു ചിമ്മുന്ന മിന്നാമിനുങ്ങുകള്‍,
നക്ഷത്രങ്ങളായി ചിതറിക്കിടക്കുകയും,
ഭൂമിയിലേക്ക്‌ കിനാവുകള്‍ വാരിവിതറുകയും ചെയ്യുന്നു.
ആകാശം ഒരു താരതമ്യമാണ്‌.
സ്നേഹത്തിന്‍റെ,ദു:ഖത്തിന്‍റെ...
അതിരുകളില്ലാതെ നിവര്‍ന്നുകിടക്കുന്ന-
ഒരു മിഥ്യയാണ്‌.
എന്‍റെ ജീവിതത്തിന്‍റെ പരിധിയാണ്.

മോഹം

2010-03-10T02:43:00.000-08:00

എന്‍റെ പുസ്തകത്താളിലെവിടെയോ-
ഒരു വിങ്ങല്‍..
മാനം കണ്ടുപോയ എന്‍റെ മയില്‍‌പ്പീലിത്തുണ്ടുകള്‍ ,
സാധ്യതയില്ലാത്ത വന്ധ്യതയിലാണ്.
കിനാവുകളുടെ ലോകം വിണ്ടു കീറുന്നു.
നിലാവിന്‍റെ നിറമുള്ള സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്-
പ്രവാചകന്‍റെ വിലക്ക്.
മയില്‍‌പ്പീലികണ്ണുകളുടെ തിളക്കം,
ആരാണ് കെടുത്തിക്കളഞ്ഞത് ?
പകലിന്‍റെയാകാശം ആരാണ് കാട്ടിക്കൊടുത്തത്?
കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ മീതെ പടര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന-
ആകാശത്തെ എനിക്ക് മായ്ച്ചു കളയണം.
പകലിനും രാത്രിക്കുമിടയിലെ -
തിരിവ് രേഖ തുടച്ചു മാറ്റണം
എനിക്ക് ,നിലാവോഴുകുന്ന -
രാത്രികള്‍ മാത്രം മതി.
പുതിയ മയില്‍‌പ്പീലികള്‍ ,
ഇനിയും കാത്തു വയ്ക്കണം.
അവ പെറ്റുപെരുകണം ,
ഞാനവയ്ക്ക് പോറ്റമ്മയാവണം.
എനിക്ക് പിറക്കാതെ പോകുന്ന -
മയില്‍‌പ്പീലിക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ കാണണം.
അവയുടെ നിറമുള്ള കണ്ണുകളില്‍ ,
ഉമ്മ വയ്ക്കണം.
മാനം കാട്ടാതെ ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കണം.
നിറമുള്ള മഷികൊണ്ട് -
കവിതകളെഴുതണം .....

സമൂഹം

2010-02-08T15:42:00.000-08:00

എനിക്ക് വേണ്ടത്,
നിന്‍റെ ചൂണ്ടു വിരല്‍.
മനുഷ്യനും മനുഷ്യനുമിടയിലേക്ക്,
ആണിനും പെണ്ണിനുമിടയിലെക്ക്,
സത്യത്തിനും അസത്യത്തിനുമിടയിലെക്ക്
ശരിക്കും തെറ്റിനുമിടയിലെക്ക്,
സ്വപ്നത്തിനും യാഥാര്‍ത്യത്തിനുമിടയിലെക്ക്,
നീ ചൂണ്ടുന്ന-
നിന്‍റെ ചൂണ്ടാണി വിരല്‍.
എനിക്കത് കഷണങ്ങളാക്കുകയും ,
ഒഴുകി വീഴുന്ന ,
ക്ലാവ് മണക്കുന്ന ചോരയെ
ഉന്മാദത്തോടെ കുടിച്ചു വറ്റിക്കുകയും ചെയ്യണം.
എനിക്ക് വേണ്ടത്-
നിന്‍റെ കണ്ണട.
മഞ്ഞ നിറം ബാധിച്ച ,
നിന്‍റെ ചില്ലുകണ്ണട.
മനുഷ്യനുചുറ്റും നിഴലുവീഴ്ത്തുന്ന
ആണിനും പെണ്ണിനും ചുറ്റുപാടാകുന്ന ,
സത്യവുമസത്യവും പുകമറയിലാക്കുന്ന,
ശരിക്കും തെറ്റിനും ഒരേനിറം നല്‍കുന്ന,
സ്വപ്നവും യാഥാര്‍ത്യവും-
പ്രകരണത്തില്‍വഴിതെറ്റിക്കുന്ന
നിന്‍റെ മഞ്ഞ കണ്ണട.
ഞാനത് തച്ചുടക്കുകയും,
ചില്ലു കഷണങ്ങള്‍,
മുത്തുകളായി ചിതറുന്നത്‌ കണ്ട്
ആര്‍ത്തു ചിരിക്കുകയും ചെയ്യും.
ഇനിയെനിക്ക്,
വ്യവസ്ഥാപിതങ്ങള്‍ക്ക്-
പുറംതിരിഞ്ഞു നടക്കാം.

മൌനം.

2010-02-08T15:30:00.000-08:00

മൌനം,
പ്രണയാതുരതയുടെ ചില്ലു ജാലകം
സ്വപ്നങ്ങളുടെ വാത്മീകം
ചുറ്റുപാടിന്‍റെ-
ആലോസരങ്ങളില്‍ നിന്നും
കൂടണയാനൊരു ചതുരം.
വാക്കിന്‍റെ നോവില്‍ നിന്നും -
മോക്ഷത്തിന്‍റെ നേര്‍രേഖ
മോഹഭംഗങ്ങളുടെ-
ചവറ്റുകൊട്ട
പിന്‍വിളി വിഴുങ്ങിയ -
തോല്‍വിയുടെ ,
വ്യാളീ നാവ്.
മൌനം,
എന്‍റെ ആയുധം
സ്നേഹ ശൂന്യതയില്‍ നിന്നും
മുറിവുകളില്‍ നിന്നും
എന്നെ രക്ഷിക്കുന്ന
കവചം.

പ്രണയം

2010-01-12T05:13:00.000-08:00

പ്രണയം-
ഒരു ബര്‍മുഡ ത്രികോണം പോലെയാണ്.
തിരിച്ചു കയറാനാവാത്ത -
ഒരു അകപ്പെട്ടുപോകല്‍.
പ്രണയം-
അര്‍ബ്ബുദം പോലെയാണ്.
മുറിച്ചു നീക്കിയാലും -
പടര്‍ന്നു കയറുന്നൊരു -
മാറാവ്യാധി.
പ്രണയം-
ഒരു തോറ്റുപോകലാണ് .
കൊടുങ്കാറ്റിനോട്‌ -
പൂവുകള്‍ കലഹിക്കുംപോലെ...
പ്രണയം-
തിരശ്ചീനമായ ഒരു-
ദ്രോഹമാണ്.
മരിച്ചവരുടെ ഹൃദയ രേഖപോലെ-
അത് അപരനെ വേദനിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും
എന്നിട്ടും....എന്നിട്ടും,
പ്രണയം
വേനല്‍മഴപോലെയാണെനിക്ക് -
ആര്‍ദ്രമായൊരു -
പെയ്തുനിറയല്‍.
അതുമല്ലെങ്കില്‍,
മൃതസഞ്ജീവനി.

മോക്ഷം

2010-01-09T18:39:00.000-08:00

കൃഷ്ണാ നീയറിയുക,
നീയെന്ന നൂലില്‍ കൊളുത്തി -
വലിച്ചിന്നു,
ജന്മത്തിന്നവസാന-
ഋതുവിലേയ്ക്കാണു ഞാന്‍
നീയാണു സത്യവും,
സ്വപ്നവും മോഹവും ,
ഋതുഭംഗിയറിയുന്ന-
അര്ത്ഥാന്തരങ്ങളും.
അറിയുന്നുവോ നീയെന്‍-
അനുരാഗവൃക്ഷത്തി-
ലൊരു പുഷ്പമായ് നീ-
വിരിഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്നതും,
വന്ധ്യമാമെന്‍ വഴിയി-
ലൊരു മൃഗതൃഷ്ണയായ് -
മുന്‍കാഴ്ച തന്നു നീ -
ജീവിതം തന്നതും.
ഇനിയൊരു ജന്മമി-
ല്ലെന്‍റെ പാപങ്ങള്‍ക്കു-
പരിഹാരമെകുവാന്‍
ഇനിയൊരു മോഹമി-
ല്ലെന്‍റെ ഹൃദയത്തില്‍,
ബാക്കിയാണെന്നു -
മരണത്തൊടോതുവാന്‍ .
പാപമോ പുണ്യമോ -
ബാക്കിയില്ലാത്തൊരെന്‍ -
ജന്മവും മരണവും,
മോക്ഷമാണൂഴിയില്‍

മരണം

2009-12-30T13:47:00.000-08:00

കിനാവിന്‍റെ മയില്‍പ്പീലിതുണ്ടുകള്‍,

തീപിടിക്കുന്നത് നോക്കിയിരിക്കുകയാണ് ഞാന്‍

മഴവില്ല് കാണാന്‍ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോള്‍,

ഇടിവാളുകള്‍ മിന്നിയമരുന്നതാണ് കാണുന്നത് .

എനിക്ക് മേലെ മഴ പെയ്തു വീണില്ല

രാത്രി നക്ഷത്രങ്ങള്‍ കണ്ണു ചിമ്മിയില്ല

നിശാശലഭങ്ങള്‍ എന്‍റെ മുറി തേടിവന്നില്ല,

അവയുടെ വര്‍ണ്ണച്ചിറകുകള്‍ കണ്ടില്ല

പെരുമഴയായി കലമ്പിവന്നവയോക്കെയും-

ചാറ്റുമഴയായി തോറ്റു പിന്‍വാങ്ങി

എന്നിട്ടും........

മരണം ,

പ്രണയത്തേക്കാള്‍ എന്നെ ഭ്രമിപ്പിക്കുന്നു.

മഴ...

2009-12-30T13:28:00.000-08:00

മഴ..........
പ്രണയത്തിന്‍റെ ചില്ലുകൂടാണ്
നേര്‍ത്ത മഴതണുപ്പില്‍ ,
മഹുവാ വീഞ്ഞ് കുടിച്ച ,കന്യകയെപ്പോലെ
ഞാന്‍ ഉണ്മത്തയാകുന്നു............
മഴയുടെ സംഗീതത്തില്‍ ,
നേര്‍ത്തു പടരുന്ന മനസിന്‍റെ കന്യാചര്‍മത്തെ-
നീ പ്രണയംകൊണ്ട് ഭേദിക്കുന്നു........
എന്നില്‍ നോവുകളുടെ ലഹരി -
ആര്ത്തുലയുന്നു.....................
എന്‍റെ കാല്പ്പനികതയിലെക്ക് ,
നിന്‍റെ ചുണ്ടുകള്‍ അമര്‍ത്തി -
എന്നെ ചുംബിക്കുക.
പുതുമഴപോലെ -
എന്നിലേക്ക് നീ പെയ്തിറങ്ങുക............
നമ്മുടെ മയില്‍പ്പീലിത്തുണ്ടുകള്‍ ,
ഞാനോളിപ്പിച്ചുവയ്ക്കാം
അവ പെറ്റുപെരുകി,
നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്
പിന്ഗാമികളുണ്ടാവട്ടെ...........

പറയാനുള്ളത്...

2009-12-30T13:26:00.000-08:00

എന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനെ.....

തോല്‍വിയുടെ മനസ്സുള്ള എന്നെ,

ജയിച്ചു ജയിച്ച് നീ എവിടേയ്ക്കാണ് പോകുന്നത്...

സൂര്യന് മുകളിലെയ്ക്കോ...?!

മറക്കാതിരിക്കുക.

സൂര്യനുദിക്കുന്നത് അസ്തമിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ്.

അസ്തമിക്കുന്നത് ഉദിക്കാനും....

ഇതിനിടയില്‍,

ഒരു ഇരുട്ടിന്‍റെ ദൂരമുണ്ട്,

വെളിച്ചത്തിന്‍റെ ദൂരമുണ്ട്....

ദൂരങ്ങളോട് ഞാന്‍ പിന്തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നു.

പിന്‍വിളി അരുത്...

അനായാസമായി നമുക്ക്,

വിപരീതങ്ങളിലേക്ക് പോകാം.

സ്വപ്നം

2009-12-30T13:13:00.000-08:00

എനിക്ക് കടലായി പുനര്‍ജ്ജനിക്കണം

അതിമോഹങ്ങളുടെ വന്‍ തിരകളായി ആര്‍ത്തലച്ചു -

തീരങ്ങളിലേയ്ക്ക്‌ പാഞ്ഞടുക്കണം....

തോല്‍വികളുടെ ജലത്തുള്ളികളായി -

തിരിച്ചു പോകണം.....
ജീവിതത്തിന്‍റെ ചൂടേറ്റു ബാഷ്പീകരിക്കണം
സ്വത്വ നഷ്ട്ടങ്ങളുടെ ഉപ്പ് രുചിക്കണം....
കാര്‍മേഘമായി ആകാശത്ത് പറന്നു നടക്കണം
വീണ്ടും ഖനീഭവിച്ച് എന്നിലേക്കുതന്നെ -
പെയ്തു വീഴണം.....