നീയും ഞാനും
പറക്കട്ടെ ഞാൻ ...?
ദിക്കുകൾക്കു മേലെ ,
ആകാശം തുളച്ച് മേലോട്ട് ...
മേഘങ്ങൾക്ക് മേലെ ഇരുന്ന് ,
താഴേക്ക് കണ്ണെത്തിക്കട്ടെ ?
കുതിച്ചു കുതിച്ച് വീണ്ടും
മുകളിലേക്ക് പറന്നുയരട്ടെ ?
എത്ര മേലെ പറന്നാലും
എന്റെ ചരട് നീ മുറുകെ പിടിക്കുമോ ?
എന്റെ വേര് നീ കാത്തുവയ്ക്കുമോ ...
നിന്റെ വിരലുകൾ മുറുകെ പിടിച്ച -
ഒരു ചരടിന്റെ അറ്റത്താണ് ,
എന്റെ ആകാശപ്പറക്കൽ .
എത്ര മേലെ പോയാലും,
നീയൊന്നാഞ്ഞു വലിച്ചാൽ ,
നിന്റെ മുന്നിലുണ്ട് ഞാൻ ,
ഏതു മരുഭൂമിയിലായാലും ...
മുഖവുരയില്ലാതെ വഴുതിവീഴാൻ
നീയെന്ന മറവിയാണെനിക്ക് പ്രിയം
മൗനത്തിന്റെ ഇടവേളകളിലും
എന്നിൽ നിറഞ്ഞു കവിയുന്ന നീയാണ് -
എന്റെ നീ ....
മേഘങ്ങൾക്ക് മേലെ പറന്നകന്നാലും ,
നീ മുറുകെ പിടിച്ച ചരടിലാണ് ,
എന്ന ഓർമ്മപ്പെടുത്തലിന്റെ സൗഖ്യം ....
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ