നഷ്ടം
പറയാതെ പോയൊരാ -
വാക്കിൻ്റെ നോവിനാൽ ,
നഷ്ടബോധങ്ങളെ -
പെറ്റുകൂട്ടുന്നു ഞാൻ
അറിയാതെ പോയൊരാ -
പ്രണയാക്ഷരങ്ങളെ ,
ഹൃദയരക്തം ചേർത്ത് -
വരഞ്ഞു തീർക്കുന്നു ഞാൻ
ഒരു വാക്കിനപ്പുറം -
നീ കാത്തു നിന്നതും ,
മൃഗതൃഷ്ണ പോലിന്ന് -
തോന്നലാകുന്നുവോ ...
ജന്മാന്തരങ്ങളിൽ -
വീണ്ടും തളിർക്കുന്ന ,
മോഹ പുഷ്പങ്ങളിൽ -
കൂട്ടായ് പിറക്കുമോ ..
ഇനിയെൻ്റെ ജീവൻ്റെ -
ശേഷിപ്പു നുകരുന്ന ,
സ്വപ്നപുഷ്പങ്ങളെ ,
നീ കാത്തുവയ്ക്കുമോ ...
ഇനിയൊരു ജന്മമുണ്ടെങ്കിൽ ,
നിനക്കായ് ഞാൻ -
ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന -
പ്രണയം പകുത്തിടാം ......
നിരാശ
നിരാശപടർന്നുകയറിയ മനുഷ്യൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് -
നിങ്ങൾ നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ ?
ചത്തു മലച്ച മീനുകളുടേതു പോലെ ,
അത് നിശ്ചലവും അചേതനവുമാണെന്ന് കാണാം
അത് പെണ്ണിന്റേതാണെങ്കിൽ ,
ഒരു മാൻകുട്ടി ചത്ത് കിടക്കുന്നത്ര നിർദോഷവുമായിരിക്കുമത്
ഒരു ജന്മം നീളെ സ്നേഹം ദാഹിച്ചു വലഞ്ഞു പോയ -
പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ നിങ്ങൾ ?
അത് മരുഭൂമിയിലെ,
ഇലകളൊന്നും ശേഷിക്കാത്ത ,
മരങ്ങളെ ഓർമിപ്പിക്കും .
പ്രണയം ഉണർന്നു വരുന്ന ഹൃദയമിടിപ്പ് -
കേട്ടിട്ടുണ്ടോ നിങ്ങൾ ?
അത് അരുവി ഒഴുകുന്നതിൻ്റെയോ ,
ഓടക്കുഴൽ വായിക്കുന്നതിൻ്റെയോ ശബ്ദമെന്ന് ,
നിങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത വണ്ണം ,
ഇഴപിരിഞ്ഞ് കേൾക്കും ....
സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നോക്കണം ,
അത് അനങ്ങുകയും വിടരുകയും ചെയ്യുന്നത് ,
പൂവിരിയുന്നതു പോലെയാണെന്ന് കാണാം
ജീവിതമെന്നത് എത്രമേൽ കണിശമായൊരു -
തിരഞ്ഞെടുപ്പാണെന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോഴാണ് ,
നഷ്ടബോധങ്ങളുടെ ഉപ്പുചാറുകൾ ,
തുള്ളിയായി ,നിങ്ങളുടെ തൊണ്ടക്കുഴിയിലേക്ക്
കയ്പ്പ് ഇറ്റിക്കുന്നത് .....
ഇതുവരെ ജീവിച്ചില്ലല്ലോ എന്നറിയുമ്പോഴാണ് ,
ഏതു വഴിയിലൂടെ തിരിഞ്ഞ് ഓടാമെന്ന് തിടുക്കം കൂട്ടി ,
നിങ്ങൾ മരിച്ചു വീഴുന്നത്....
ആസുരം
