നഷ്ടം 

പറയാതെ പോയൊരാ -

വാക്കിൻ്റെ നോവിനാൽ ,

നഷ്ടബോധങ്ങളെ -

പെറ്റുകൂട്ടുന്നു ഞാൻ 

അറിയാതെ പോയൊരാ -

പ്രണയാക്ഷരങ്ങളെ ,

ഹൃദയരക്തം ചേർത്ത് -

വരഞ്ഞു തീർക്കുന്നു ഞാൻ 

ഒരു വാക്കിനപ്പുറം -

നീ കാത്തു നിന്നതും ,

മൃഗതൃഷ്ണ പോലിന്ന് -

തോന്നലാകുന്നുവോ ...

ജന്മാന്തരങ്ങളിൽ -

വീണ്ടും തളിർക്കുന്ന ,

മോഹ പുഷ്പങ്ങളിൽ -

കൂട്ടായ് പിറക്കുമോ ..

ഇനിയെൻ്റെ ജീവൻ്റെ -

ശേഷിപ്പു നുകരുന്ന ,

സ്വപ്നപുഷ്പങ്ങളെ ,

നീ കാത്തുവയ്ക്കുമോ ...

ഇനിയൊരു ജന്മമുണ്ടെങ്കിൽ ,

നിനക്കായ് ഞാൻ -

ഹൃദയം നുറുങ്ങുന്ന -

പ്രണയം പകുത്തിടാം ...... 

 

നിരാശ 

നിരാശപടർന്നുകയറിയ മനുഷ്യൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് -

നിങ്ങൾ നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ ?

ചത്തു മലച്ച മീനുകളുടേതു പോലെ ,

അത് നിശ്ചലവും അചേതനവുമാണെന്ന് കാണാം 

അത് പെണ്ണിന്റേതാണെങ്കിൽ ,

ഒരു മാൻകുട്ടി ചത്ത് കിടക്കുന്നത്ര നിർദോഷവുമായിരിക്കുമത് 

ഒരു ജന്മം നീളെ സ്‌നേഹം ദാഹിച്ചു വലഞ്ഞു പോയ -

പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ നിങ്ങൾ ?

അത് മരുഭൂമിയിലെ,

 ഇലകളൊന്നും ശേഷിക്കാത്ത ,

മരങ്ങളെ ഓർമിപ്പിക്കും .

പ്രണയം ഉണർന്നു വരുന്ന ഹൃദയമിടിപ്പ് -

കേട്ടിട്ടുണ്ടോ നിങ്ങൾ ?

അത് അരുവി ഒഴുകുന്നതിൻ്റെയോ ,

ഓടക്കുഴൽ വായിക്കുന്നതിൻ്റെയോ ശബ്ദമെന്ന് ,

നിങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത വണ്ണം ,

ഇഴപിരിഞ്ഞ് കേൾക്കും ....

സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നോക്കണം ,

അത് അനങ്ങുകയും വിടരുകയും ചെയ്യുന്നത് ,

പൂവിരിയുന്നതു പോലെയാണെന്ന് കാണാം 

ജീവിതമെന്നത് എത്രമേൽ കണിശമായൊരു -

തിരഞ്ഞെടുപ്പാണെന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോഴാണ് ,

നഷ്ടബോധങ്ങളുടെ ഉപ്പുചാറുകൾ ,

തുള്ളിയായി ,നിങ്ങളുടെ തൊണ്ടക്കുഴിയിലേക്ക് 

കയ്പ്പ് ഇറ്റിക്കുന്നത് .....

ഇതുവരെ ജീവിച്ചില്ലല്ലോ എന്നറിയുമ്പോഴാണ് ,

ഏതു വഴിയിലൂടെ തിരിഞ്ഞ് ഓടാമെന്ന് തിടുക്കം കൂട്ടി ,

നിങ്ങൾ മരിച്ചു വീഴുന്നത്....